Sunday, December 18, 2016

Go Go Japan1

     ย้อนไปปี2012 ถือเป็นปีที่มีอะไรดีๆเข้ามาในชีวิตเยอะมาก หนึ่งในนั้นคือ การที่อาจารย์ที่ภาคบอกว่า "ชลธิชา เธอได้ทุนไปญี่ปุ่นนะ เป็นทุน3เดือนที่เกียวโต ไปมั้ย"

     ตอนนั้นคือแบบ น้ำตาจะไหล ขอบคุณตัวเองมากที่ตั้งใจเรียนจนได้เกรดที่น่าพอใจ และมันไม่ใช่แค่น่าพอใจไง มันไปถึงจุดที่ทำให้ตัวเองได้รับโอกาสดีๆแบบนี้ ตอนแรกอาจารย์บอกว่า ในเอกลำดับที่1-5จะได้ทุนแบบ1ปีตามจำนวนโควต้า แต่เราได้ที่6 ทุนที่ได้เลยเป็นแค่3เดือน เราโอเคมั้ย ไม่เสียใจใช่มั้ย ความรู้สึกมันไม่มีคำว่าเสียใจเลย เพราะไม่คิดมาก่อนด้วยซ้ำว่าว่าจะได้

     ต้องบอกก่อนว่าเพื่อนในเอกเก่งกันมาก ส่วนใหญ่จะมีพื้นกันมาก่อนแล้ว แต่เราที่เข้ามหาลัยโดยที่ไม่มีพื้นฐานญี่ปุ่นเลย ทำได้แค่อ่านฮิรางานะเองTT ทำให้ต้องไล่ตามคนอื่นตลอด แต่สุดท้ายความพยายามของเราก็ไม่ทำให้เราผิดหวังเลย

     พอรู้ว่าได้ก็ตอบตกลงแบบไม่คิดเลย ไปแน่นอน  กี่เดือนกี่ปีก็ต้องไปให้ได้ ปกติที่บ้านก็ให้ตัดสินใจอะไรเองอยู่แล้วเพราะงั้นไปได้ไม่มีปัญหา ช่วงนั้นก็บอกที่บ้านและปรึกษาอาจารย์ว่าเราต้องทำอะไรยังไงบ้าง อาจารย์ก็ให้เอกสารเกี่ยวกับมหาลัยนั้นมา "Kyoto women university" หรือ "มหาวิทยาลัยสตรีเกียวโต" คือที่ที่เราจะไป ข้อมูลที่ได้ครบถ้วนตั้งแต่คณะวิชาที่เปิดสอน รายวิชาต่างๆ กิจกรรมชมรมต่างๆ รายละเอียดหอพัก เราก็อ่านศึกษาไป

     แน่นอนว่าการไปต่างประเทศ สิ่งที่ต้องมีคงไม่พ้นพาสปอร์ต ตอนนั้นยังไม่มีด้วยซ้ำ ก็จัดการไปทำซะ สมัยนั้นไปทำแถวเซนปิ่น ตรงกระทรวงวัฒนธรรม ปกติคนจะแบบ เฮ้ย เธอต้องไปแต่เช้า คนเป็นล้าน รอหน้าเหี่ยวแน่ แต่ก็มีเรียนและไม่อยากโดดดด้วย ก็เลยคิดว่าเรียนเสร็จละนั่งรถตู้ไปก็ได้ บ่ายก็ช่างมันยังปิดก็พอ แต่สรุปคือ ได้เร็วมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ่โฮ น้ำตาจะไหล จำได้เลย ไปวันพุธตอนเที่ยง ดำเนินการทุกอย่างเสร็จ 12:50 กรี๊ดสิคะ 5555555555 โชคดีมากถึงมากที่สุด อ้อ ไม่ต้องถามถึงหน้าตาในพาส ทุกคนคงรู้ว่าแบบ..นะ จบพาสก็ต้องไปขอวีซ่า อันนี้ก็ให้พี่ไปด้วยเพราะพี่เป็นคนออกค่าใช้จ่าย เอ้อ ลืมบอกว่า ทุนนี้ไป3เดือน ค่าเรียน ค่าที่พัก ค่าตั๋วเครื่องบินไปกลับ มหาลัยที่ญี่ปุ่นเป็นคนออกทั้งหมด สิ่งที่เราต้องออกมีแค่ค่าครองชีพเท่านั้น โอ่โฮ กรี๊ดอีกรอบที่ล้าน มันดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก กลับมาที่ขอวีซ่าก็ไม่มีปัญหาอะไร ใช้เงินในบัญชีไม่เยอะก็ได้เพราะไประยะสั้น บวกกับจดหมายตอบรับจากทางมหาลัยที่ญี่ปุ่นว่าจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในส่วนที่บอกไปเมื่อกี้ ก็เป็นอันจบปิ๊ง รอรับพาสตามที่เค้านัดได้เลย ละจะบอกว่าดีมากเลยที่เค้าให้ไปรับวันหยุดได้  สบายไม่ต้องโดดเรียนไปเอา5555555555

     นอกจากพาสปอร์ตกับวีซ่าที่เป็นสิ่งพื้นฐานแล้ว เราก็ทำประกันไปด้วย เราทำของ AIG ก็ดี ดำเนินการไม่ยุ่งยากมาก พี่ช่วยแนะนำด้วยก็โอเค และการไปครั้งนี้คือไปเรียน ก็ต้องเตรียมเอกสารเกี่ยวกับการเรียนทั้งหมดเลยตั้งแต่Transcript หรือหนังสือรับรองการเป็นนักศึกษา ผลสอบวัดระดับN3 ต้องเขียนstudy plan(ตอนแรกกลัวมากกกกกกกกกกก เพราะภาษาอ่อนแบบสุดๆ อาจารย์ก็ช่วย บอกเขียนไปแบบง่ายๆนั้นแหละ ไม่ต้องสวยงาม เค้าเข้าใจอยู่แล้ว5555555) เราก็เขียนไปว่าอยากเรียนพวกศิลปวัฒนธรรมของเค้า ประวัติศาสตร์ไรงี้ พอเขียนไปแล้วอาจารย์บอกเดี๋ยวเค้าก็แนะนำเองว่าให้ลงวิชาอะไรดี เราก็เขียนๆแก้ๆไปแล้วก็เอาไปส่งจดหมายไปญี่ปุ่น เสร็จก็จะมีพวกเอกสารแสดงตัวตนก็พร้อมด้วยทั้งบัตรประชาชน สำเนาทะเบียนบ้านตัวเองพ่อแม่ เอาให้ครบ

     อีกสิ่งที่ต้องเตรียมคือ เงิน นั่นเอง อันนี้คำนวนแบบหยาบมากๆก็ตีว่าเดือนนึงใช้แสนเยนสบายๆ 3เดือนก็เท่ากับ3แสนเยน เรทตอนนั้นประมาณ 100เยนเท่ากับ30บาทไทย ก็คิดง่ายๆเลยว่าแลกแสนบาทได้3แสนเยนพอดี แน่นอนไปแลกซุปเปอร์ริชเขียว

     ระหว่างที่เตรียมตัวอะไรต่างๆ มหาลัยทางนั้นก็จะส่งเอกสารต่างๆมาให้เพิ่ม เช่น กำหนดการในวันเปิดเรียน ตารางยิบย่ิยว่าแต่ละวันที่ต้องไปทำอะไรที่ไหนบ้าง รายละเอียดหอพักที่เราได้อยู่ รวมถึงรับอีเมลจากอาจารย์เป็น e-ticket ลุ้นมากว่าได้สายการบินไหน สรุปก็ได้การบิไทยอ่ะนะ เค้าก็คงให้เราสะดวกแหละ แถมชอบตรงความใส่ใจเล็กๆน้อยๆคือ เค้าเลือกที่นั่งริมทางเดินมากให้เพราะห่วงว่าจะต้องเข้าห้องน้ำ เคยคิดในใจว่า เอ้อ ละถ้าเราอยากนั่งริมหน้าต่างล่ะ จะดูวิวไรงี้ แต่ก็พับความคิดนี้ไปเพราะบินตอน11โมง คงได้มีโอกาสเปิดหน้าต่างอยู่หรอก55555555555555 แต่ก็นะ อยากเห็นก้อนเมฆ แต่ช่าง บินไปไหนก็คงได้เห็นซักวันแหละ ละเป็นเรื่องน่า .. อืม .. ไม่รู้ดีหรือไม่ดี แต่ก็คิดว่าดีแหละ เพราะวันบินคือ 29มีนา ซึ่งเป็นวันเกิดเราเอง โอเค ดีๆๆ

      กว่าจะรอให้ถึงวันบินก็เรียนปกติ ต้องวางแผนด้วยว่าช่วงที่ขาดเรียนจะตามให้ทันเพื่อนยังไง เพราะช่วงที่ไปคือ 29มีนา ถึง 21มิถุนา ซึ่งเราเปิดเทอมปลายๆพฤษภา เทากับขาดเรียนเกือบ1เดือน ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมกับการเรียนให้ทันเพื่อน ให้เพื่อนเก็บชีทหรืองานไว้ให้ วิชาของเอกอาจารย์ก็รับรู้อยู่แล้วไม่มีปัญหา ส่วนวิชาโทก็แค่ไปแจ้งอาจารย์ที่สอนไว้ว่าไม่อยู่ เราเรียนโทภูมิศาสตร์ ซึ่งอาจารย์ใจดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก น่ารัก รักแกมาก ลงเรียนกับแกทุกวิชาจนแกจำหน้าได้5555555555555555 ส่วนนี้ก็จบไป ไม่มีปัญหา




วันนี้พอแค่นี้ก่อน ยังมีอะไรอยากเพ้อเจ้ออีกมากกกกกกกกกกกกกกกก
ถือเป็นการย้อนอดีตสุด555555555555 (ทำไมชั้นไม่เขียนตั้งแต่ตอนนั้นเลย รอผ่านมาตั้งจะ4ปีอยู่ละ)



No comments:

Post a Comment